می کنم

سلام به همه دوستان عزیزم ...همه اونایی که تا حالا به من سر زدن

 ...اونایی که لطف کرد ن و نظرات خودشون رو واسم نوشتن

امروز اومدم آخرین حرفام رو براتون بزنم وواسه همیشه برم ...

برم یه جایی که فقط خودم وخدای خودم از اون جا خبر داریم 

البته شما هم یه روزی می فهمید

به هر حال تصمیم گرفتم که برم ومی دونم با رفتنم به ارامش ابدی

 می رسم

شما هم برام دعا کنید که  تو اون دنیا کمتر از الانم عذاب بکشم

همتونو دوست دارم وواسه همتون ارزوی موفقیت می کنم

می دونم از دست من راحت می شین اما منم از دست بی محبتیها

دلتنگیها وزخمهای درونم راحت می شم راحته راحت

.......................فقط دلم واستون تنگ می شه

همتونو دوست داشتم و دارم

 خدانگهدار         

دلم تنگ شده برای همه ان چه از دست داده ام

چشمانم گریانندبرای هر انچه نداشتم !دستانم

پروانه ای را می خواهندکه هر گز پریدن را از یاد

نبردوروحم شوق پرواز دارد همراه بادبادکی که در

کوچه های کودکی از میان انگشتانم رها شد و به

آسمانها رفت تا همبازی فرشته ها شود

خدایا ا این همه دلتنگی و افسردگی چه کنم خدایااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

آخر مگرفردای من تار است

مگر در آن خورشید نمی تابد

مگر در باغ  فرداها گل امید من نشکفته می ماند

من از فردا هراسانم

من از بیگانه ها بیم دارم

من از فرداهراسانم نمی دانم چرا؟

هرگز هنگام تولد نمی گریستم

• به لبهایم مزن قفل خموشی
•                                        
• که در دل قصه ای ناگفته دارم
•  
• زپایم بازکن بند گران را
•  
• کزین سودا دلی آشفته دارم  
•                
• بیا ای مرد ای موجود خودخواه
•  
• بیا بگشای درهای قفس را
•  
• اگر عمری به زندانم کشیدی
•  
• رها کن دیگرم این یک نفس را

 آدم را آهسته در انزوامی خوردو

                                     می تراشد

 اگه روزی حوصله گوش کردن به کسی را نداشتی منو صدا کن قول ميدم که خيلی ساکت باشم اما اگه يه روزی با من تماس گرفتی و جوابی نيومد زود بيا که منو ببينی شايد به تو احتياج داشته باشم تنها به تو!!

چنان دل کندم ازدنيا که شکلم شکل تنهاييست

ببين مرگ مرا در خويش که مرگ من تماشاييست

مرا در اوج می خواهی تماشا کن

دروغين بودم از ديروز مرا امروز تماشا کن

در اين دنيا که حتی مرگ نمی گيرد سراغ من

همه از من گريزانند تو هم بگذر از اين تنها

فقط اسمی بجا مانده از انچه بودم وهستم

دلم چون دفترم خاليست قلم خشکيده در دستم

گره افتاده در کارم به خود کرده گرفتارم

بجز در خود فرو رفتن چه راهی پيش رو دارم؟ 

نه از عشقم نه از نفرت

منم احساس بی احساس

که روزی از تو سر شارم

وفردایش تهی از تو

خسته از این همه نیرنگ وفریب

که همچون بغضی درون تنهایی ام خانه کرده

کاش می شدسکوت رادر هم شکست واز حصارتنهای گریخت .................

اولین بار که دیدمت .... دومین بار که دیدمت .... سومین بار که دیدمت فهمیدم گمشده ی منی که پیدات کردم

اومدم به تو ، به گمشدم ، به عشقم بگم که چقدر دوستت دارم اما گفتی برو بعداً بیا !

روز اول که اومدم نذاشتی حرفی بزنم ... روز دوم جواب سلامم رو ندادی و روز سوم حتی منو نگاه هم نکردی

تازه فهمیدم همون روز اول منظورت از بعداً ، هیچوقت بود

چون تو اگه دوستت دارم رو هم فریاد بزنی من زیر خاک چیزی نمی شنوم

بلکه عمیق ترین درد در زندگی نداشتن کسی است که  برای تو

بتواندالفبای دوست داشتن را تکرار کند

وتواز اودرس عشق را بیاموزی

اری عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست

بلکه نداشتن دیواری محکم از دیگری که در وجود تورخنه کرده تا بتوانی به

ان تکیه کنی واورااز خود بدانی است

 عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست

بلکه پنهان کردن قلبی ست که به اسفناک ترین حالت شکسته شده است

 وهمچنین یخ بستن وجودآدمهاوبستن چشمهاست

آهای تو که این همه دوری از من

                                                    این رزوا در حال عبوری از من

    اهای تو که فکر می کنی سوزوندی

                                                 داروندارمو با دوری از من

  طاقت نداری بیبینی می دونم  

                                            این همه طاقت و صبوری از من

  ستاره ها می گن پشیمون شدی

                                           می خوای بگیی که غرق نوری از من

 فکر نکنم بشه با صد تا دریا

                                           این همه نفرت وبشوری از من  

نمی دونم می خوای با من بسنجی

                                                                 دل ببری بازم چه جوری از من

                     یا از همان روز اول، از عشق ترسیده بودم              

                   ای کاش آن شب که رفتم از آسمانگل بچینم

                        جای گل رز برایت ،پروانگی چیده بودم

                      گل را به دست تو دادم حتی نگاهم نکردی

                      آن شب نمی دانی ،اما تا صبح رزیده بودم 

                      آن شب تو باخود نگفتی ،که بر سرم چه آمد

                      با خود نگفتی زدستت،من باز رنجیده بودم؟

                      انگار پی برده بودی،دیوانه ات گشته ام من

                      تو عاشق من نبودی ،ودیر فهمیده بودم

                      از آن شب سرد پائیز،که چشم من به تو افتاد

                       گفتم ای کاش شب ها،هرگز نخوابیده بودم

                        از کوچه که میگذشتیم حتی نگاهم نکردی

                        چشم پی دیگری بود ،این را نفهمیده بودم

                    آن شب من واشکومهتاب،تا صبح نشسته بودیم

                     ای کاش یک خواب بد بود،  آنچه که دیده بودم  

                     تو اهل آن دوردستی ،من یک اسیر زمینم

                    عشق زمین و افق را ای کاش سنجیده بودی  

                     بی تو چه شبها که تا صبح ،در حسرت با تو بودن

                     اندوه ویرانیت را ،تا صبح پرستیده بودم

                     وقتی صداکردی از دور باعشوی............را

                     آن لحجه نقره ایت را،ای کاش نشنیده بودم 

                     انگار تقصیر من بود ،حق با تو وآسمانست

                    وقتی تو می گذشتی،از دور خندیده بودم

                    اما به پروانه ات سوگند،تنها گناهم همین ست

                    جای تو بودم اگر من صدبار بخشیده بودم

                     باید برایت دعا کرد،آبادباشی وسرسبز 

                    ای گاش هرگزنبینی،چیزی که من دیده بودم

                    اندوه بی اعتنایی،چه یادگار عجیبی ست

                    اما چه شب ها که آن را،ازعشق بوسیده بودم

                    حالا بدان که رفتی ،در حسرت بازگشتت

                    یک آسمان اشک آن شب،در گوچه پاشیده بودم

                    هـرگـز پشـیمان نگشتم،ازانتخاب تو هـرگــز

                    رفتـی که شاید بدانـم،بیهوده رنجیـده بـودم 

                    حالا تو را به شقایق،دیگربیاکوچ کافیست

                     جای تو بودم اگر من،این بار بخشیده بودم

در ميان اين همه صورتكهاي فريب ، به باور اينكه شانه هايت پناهگاهي مطمئن براي دردهايم است ، چشمانم را بستم تا به شانه هاي مهربان تو تكيه زنم و راه بپيمايم . اما تو!!!

بي توجه به كسي كه با ديدگاني بسته و به پاس اعتماد به تو با همه شوق به سويت مي آيد رفتي و من به جاي لمس شانه هاي تو ،سنگيني سنگفرش خيابان را احساس كردم.

چرا........

چرا واسه یه بارم که شده من وتو آغوشت نگرفتی

تا فقط واسه یه لحظه احساس آرامش کنم چرا........؟

عادت کرده ایم بی جنگل بی دریاوبی عشق باشیم .

عادت کرده ایم به اکواریوم های شیشه ای .بیایید برای تمام رودها.

 کوههاودشتهانامه های عاشقانه بنویسیم وروی اغذسیگار نقاشی

بکشیم قاصدک راکبوتر راوشایدبامی برای پروازرا........                           

از چه کسی باید پرسید سرزمین مهرووفا کجاست ؟

سرزمینی که نام آن محبت است وصفا در آن ریشه دوانده است

سرزمینی که در آن اعتماد..امیدوآرزو وجود دارد .ازچه کسی بایدپرسید؟

خسته شدم

خسته شده ام از دلواپسی ودلشوره های مدام که دوشادوش لحظه ها ودقایقم هستند ،از صدای زنگدار وکلافه کننده کلاغهای بیکاری که عصرهای تابستان خلوت کوچکم را برهم می زنند،ازنارفیقانی که دراوج تنهایی وحادثه  ،دستانت را بی رحمانه رها می کنندوبه دست اتفاق های شوم می  سپارند ......انقدر خسته ام که شاید تاب ان را هم نداشته باشم که  دفترخاطرات را ورق بزنم وبه روزهای خوش ورنگین کمانی نگاهی     بیندازم           

واین منم زنی تنها در استانه فصلی سرد

مرسی اسمون

امروز خیلی خوب دلتنگی هامو گریه کردی

دلم  خیلی گرفته

 حتی یک لبخند مصنوعی نیز می تواند زیــــــــــــبا باشد برای یک

دل تــــــــــــنها!!

زندگی رایکی مرگ تدریجی نهاد....یکی بدبختی مطلق معرفی کرد............

یکی درددرمان ناپذیرش خواند وسرانجام یکی رسیدوگفت زندگی به تنهایی

ناقص است تاعشق نباشد زندگی تفسیر نمی شودزندگی مجذور ایینه

 است زندگی گل به توان ابدیت زندگی ضرب زمین در ضربان دلهاست

زندکی هندسه ساده ویکسان نفسهاست  

کسی رودوست داشتی که اصلادوستت نداره

اگه یه روزبفهمی

عاشق کسی بودی که حتی معنی عشقو نمی دونه

اگه یه روز بفهمی

چشم براه کسی بودی که حتی یه لحظه ام حاضر نیست منتظرت بمونه

اگه یه روز بفهمی

دلت واسه کسی تپیده که حتی یه ذره ام جاتودلش واست نذاشته

اگه یه روز بفهمی

همه اون دیوونه بازیها...همه اون دوست داشتنها..همه اون تپیدنا..همه اون عشق بازیها..همه اون منتظر موندنا واسه کسی بوده که هیچ احساسی نسبت به تو نداره ونداشته ....................................................................

می فهمی احساسی نداره ونداشته

اونوقته که دنیا روسرت خراب می شه... زندگی برات مفهمومی نداره وتموم شه حساب می شه ...به اجبار به نفس کشیدن ادامه می دی وتوهم می شی خالی از احساس